W Boże Narodzenie mój syn powiedział mi: "W tym roku będziemy świętować w domu rodziców mojej żony. Ona nie chce, żebyś przyszedł, więc lepiej nie przychodź."

Szacunek do siebie."Jak się ma Michael?" zapytała Patricia."No cóż," powiedziałem. Podnieśli mi pensję.Był dumny, że nie pożyczał, tylko dzielił się wiadomością.Jennifer wróciła do Ohio z rodzicami. Miał kartotekę kryminalną. Trudności ze znalezieniem pracy. Gorzki blog z dwunastoma obserwującymi. Wielokrotne naruszenia zakazów zbliżania się. Przedłużony okres próbny. Teraz pracuje w handlu detalicznym, ledwo przeżywając.Życie projektanta zbudowanego na moich pieniądzach przepadło.Moje życie rozkwitło. Naprawiłem dach. Pomalowałem ściany na żółto. Wolontariowałem w szpitalu. Klub książki zaoferował mi teatr, akwarele i jogę."Poświęciłem dla nich wszystko," powiedziałem pewnej nocy. "Pomijałem posiłki. Poszedłem do lekarza. Czułem się okropnie."A teraz, teraz się rozpieszczałam.I byłem szczęśliwy.Przyjechała przesyłka: storczyk od Michaela."Mamo, dziękuję, że się nie poddałaś."Uśmiechnąłem się.Prawdziwy dar od syna, który w końcu dorasta.Tej nocy rozmyślałem. Osiągnęłam wszystko: bezpieczeństwo, poczucie własnej wartości, przyjaźnie, relację z synem opartą na szacunku, a nie na pieniądzach. Rozejrzałam się wokół siebie, mój radosny dom.Nie jest idealnie.Ale moje. Nie jestem samAle pełna.Rozkwitając.Jennifer publikuje tyrady dla dwunastu obserwujących.Miałem swoje życie i było piękne.Czego się z tego wszystkiego nauczyłem? Że miłość bez granic to nie miłość, to jest tolerancja. Że posiadanie rodziny nie oznacza akceptowania przemocy. Ta hojność ekonomiczna staje się wyzyskiem, gdy jest oczekiwana, a nie doceniana.Nauczyłem się, że nigdy nie jest za późno, by się postawić. Nawet mając siedemdziesiąt jeden lat. Nawet gdy się boisz. Nawet jeśli oznacza to konfrontację z tymi, których kochasz najbardziej.Co najważniejsze, nauczyłam się, że prawdziwa miłość to chęć rozwoju ludzi, a nie trzymanie ich w zależności od ludzi.Odcinając pieniądze, nie straciłem syna.Uwolniłem go.Teraz pytam cię: co byś zrobił na moim miejscu? Kiedy pomaganie staje się bólem? Gdzie wyznaczasz granicę w rodzinie?