„Dokonali swoich wyborów” – powiedziałem. „Teraz my dokonujemy swoich”.
Rozmowy i SMS-y nie ustawały.
Melissa wahała się między groźbami a błaganiami. Evelyn wysyłała wiadomości, które brzmiały jak panika przebrana za sprawiedliwość. Tata przeważnie milczał, co w mojej rodzinie zawsze było jego sposobem na udawanie, że nie jest odpowiedzialny.
Następnie Victor Chen, prywatny detektyw zatrudniony przez Gregory'ego, przesłał swój raport.
Ukryte życie finansowe Evelyn było gorsze, niż się spodziewałem. Konta bukmacherskie offshore. Portfele kryptowalut. Chwilówki. Zaliczki gotówkowe. Łączny dług niezabezpieczony zbliżał się do czterystu tysięcy dolarów. Niektóre konta były wspólne z moim ojcem. Niektóre zostały otwarte na tożsamość Melissy.
Motyw nie istniał ot tak. On krzyczał.
Następnego wieczoru mój dzwonek do drzwi z kamerą zasygnalizował dźwiękiem.
Melissa była przed moim budynkiem.
Wbiegła po schodach, jakby miała prawo do mojego życia. Włosy potargane, tusz do rzęs rozmazany, płaszcz na wpół zapięty. Waliła tak mocno, że rama drgnęła.
Otworzyłem drzwi.
Próbowała mnie przepchnąć. „Zabierz swoje rzeczy” – krzyknęła mi przez ramię. „Wracasz do domu już teraz”.
Brandon zamarł przy stoliku kawowym z kontrolerem w dłoni. Wpatrywał się w nią, jakby była chodzącym koszmarem.
„On nigdzie się nie wybiera” – powiedziałem.
Melissa zaśmiała się piskliwie i łamiącym się głosem. „Myślisz, że kawałek papieru czyni cię jego matką? On jest moją krwią”.
„Połowa” – odpowiedziałem. „A stan Ohio uważa, że obecnie jesteś niebezpieczny, więc uszanujemy to”.
Melissa rzuciła się na Brandona. Wzdrygnął się, uderzając w stół i strącając szklankę wody na podłogę.
Złapałem Melissę za nadgarstek.
„Dotknij go jeszcze raz, a wezwę policję” – powiedziałem. „Wybieraj ostrożnie”.
Jej oczy płonęły. „Zawsze bierzesz wszystko na pierwszym miejscu. Pieniądze mamy. Teraz mojego brata”.
Wyciągnąłem telefon, otworzyłem nagranie i nacisnąłem przycisk odtwarzania.
Głos Evelyn wypełnił moje mieszkanie. Jeden odcinek z sercem. Trafia do twojego ojca. Potem rozległ się głos Melissy, narzekającej na czesne i na to, jak bardzo jest niesprawiedliwe.
Kiedy skończył, twarz Melissy zwiotczała.
„Nie chciałam, żeby dzieciaki zrobiły sobie krzywdę” – wyszeptała, padając na kolana. „Przysięgam. Myślałam, że zjesz je sam. Proszę. On jest wszystkim, co mi zostało”.
Brandon podszedł do mnie. Długo na nią patrzył, po czym przemówił głosem, który brzmiał na starszego niż dwunastolatka.
„Przestałaś być moją siostrą, kiedy pomogłaś w próbie zabicia Kendalla” – powiedział.
Melissa cofnęła się, jakby ją uderzył.
Podałem jej grubą kopertę, którą zostawił kurier Gregory'ego.
„Pozew cywilny” – powiedziałem. „Koszty leczenia. Stres emocjonalny. Odszkodowanie karne”.
Ścisnęła go drżącymi dłońmi. „Kendall, proszę.”
„Wyjdź” – powiedziałem. „Nie wracaj tu więcej”.
Wyszła potknęła się.
Kiedy drzwi się zamknęły, Brandon stał nieruchomo. Potem wyszeptał: „Dziękuję”.
Przytuliłam go, a on oparł się na mnie całym ciężarem. Po raz pierwszy od wypisu ze szpitala przestał być sztywny.
Osiem miesięcy później wspólnie weszliśmy do budynku sądu okręgowego hrabstwa Franklin.
W budynku unosił się zapach starego papieru i pasty do podłóg. Reporterzy tłoczyli się przy wejściu, a ich szepty huczały. Gregory zaprowadził nas na nasze miejsca.
Evelyn weszła w skromnej szarej sukience, z twarzą wyrażającą coś pomiędzy skruchą a furią. Tata wyglądał na mniejszego niż kiedykolwiek go widziałam. Melissa spuściła wzrok, drzejąc chusteczkę w dłoniach.
Toksykolog stanowy spokojnie wyjaśnił sprawę. Opisał, jak środek ten może szybko zatrzymać serce, a dawka sugeruje celowość działania. Gregory odtworzył moje nagranie. Słowa Evelyn wypełniły salę sądową. Potem nastąpiło uzasadnienie Melissy. Milczenie taty wisiało w tle niczym poczucie winy.
Victor Chen zeznawał na temat długu Evelyn i terminu otrzymania przez nią zaliczek gotówkowych.
Następnie zeznawał Brandon.
Podszedł do stanowiska z wyprostowanymi plecami, choć kostki jego dłoni trzęsły się na poręczy. Opowiedział im o tym, jak Evelyn odciągnęła go na bok, o tym, jak kazano mu nie dotykać pudełka, o tym, jak dorośli rozmawiali o pieniądzach mojej mamy, jakby to była nagroda do odblokowania.
Kiedy prokurator zapytał go, dlaczego zeznawał przeciwko własnemu ojcu, macosze i siostrze, Brandon spojrzał na ławę przysięgłych, a potem na mnie.
„Ponieważ Kendall jest jedyną osobą, która mnie wybrała” – powiedział.
Poczułem, jak coś w mojej klatce piersiowej pękło i przybrało nowy kształt.
Obrona próbowała to zmanipulować. Evelyn twierdziła, że daje upust emocjom. Tata twierdził, że był manipulowany. Melissa twierdziła, że się bała.
Ława przysięgłych powróciła po kilku godzinach.
Winny wszystkich zarzutów.
Odczytano wyroki. Lata więzienia. Prawa zostały odebrane. Sędzia zapytał Brandona, czy rozumie pojęcie opieki stałej.
Brandon wstał i odpowiedział wyraźnie: „Tak, proszę pana. To znaczy, że zostaję z Kendallem”.
Sędzia skinął głową. „Rozkaz wydany.”
Na zewnątrz śnieg padał gęstymi, cichymi płatkami. Na parkingu Brandon oparł się o mój samochód i trząsł się, nie płacząc, tylko drżąc, jakby jego ciało w końcu zrozumiało, że ma prawo zareagować.
Trzymałem go, aż przestał.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
