Zawahał się na moment.
"Bo jestem ci winien więcej niż pieniądze." Bo nie mogę przestać myśleć o tamtej nocy. W tobie.
Żołądek Lucii się skurczył.
"Proszę, nie rób tego," powiedział cicho. Tamtej nocy to był błąd. Zrobiłem to dla mojej matki, nie dla...
"Wiem," przerwał jej. Ale nie mogę tego wymazać. I nie chcę.
Lucia rozłączyła się, zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć.
Operacja jego matki przebiegła pomyślnie. Rachunki szpitalne zostały opłacone, dzięki niemu. Ale za każdym razem, gdy Lucia patrzyła na twarz matki, spokojną i uśmiechniętą w powrocie do siebie, poczucie winy ściskało jej pierś. Chciał wyznać wszystko, powiedzieć mu, co zrobił, ale słowa ugrzęzły mu w gardle.
Mijały tygodnie. Lucía rzuciła pracę w rezydencji Torresów. Znalazł pracę w domu opieki, próbując zacząć od nowa. Ale pewnego popołudnia, gdy wychodził po długiej zmianie, obok niego podjechał sedan. Alejandro wysiadł z samochodu. Wyglądał na starszego, bledszego.
"Próbowałem do ciebie dzwonić," powiedział. Nie odbierasz.
"Bo nie ma nic do powiedzenia," odpowiedziała, nie patrząc mu w twarz.
"Jest za dużo do powiedzenia. Zrobił krok w jej stronę. Lucia, jestem chory.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
