"Podpisz to. Oficjalnie jesteś ich rodzicem zastępczym w nagłych wypadkach. Dostaniesz małe stypendium — 800 dolarów miesięcznie dla obojga dzieci. To niewiele, ale pomaga."
Karen spojrzała na mnie.
"Winters, muszę zapytać. Jesteś na to gotowy? Wychowywanie dwójki małych dzieci jest trudne, zwłaszcza gdy zaczyna się od zera."
"Jego ojciec odszedł, gdy Ryan miał trzy lata. Zrobiłem to sam."
"I jak to się skończyło?"
"Ryan podjął własne decyzje," powiedziałem. "Zrobiłem, co mogłem."
"Nie krytykuję. Mówię tylko, że te dzieci przeszły przez traumę. Potrzebują czegoś więcej niż dachu nad głową. Potrzebują terapii, struktury, cierpliwości."
"Jestem tutaj, prawda?"
Karen skinęła głową.
"Jesteś. To więcej niż wielu dziadków by zrobiło."
Wyszła o 15:00.
O godzinie 16:00 podjechał samochód CPS. Karen wysiadła i otworzyła tylne drzwi.
Emma wyszła pierwsza. Mały. Cienki. Brązowe włosy i potargany kucyk. Miała na sobie dżinsy i różową bluzę. Wyglądała na przerażoną.
Liam wysiadł następny—mniejszy, blond włosy jak Jessica. Trzymał pluszowego dinozaura, płacząc.
Karen odprowadziła ich na ganek.
Emma spojrzała na mnie.
Brak rozpoznania.
Tylko strach.
"Cześć, Emma. Cześć, Liam. Jestem babcia Carol. Pamiętasz mnie?"
Emma pokręciła głową.
Liam schował się za Karen.
Karen uklękła.
"Emma. Liam. To jest twoja babcia. Ona się tobą zajmie przez jakiś czas. Jesteś tu bezpieczny, dobrze?"
Emma nie odpowiedziała.
Karen spojrzała na mnie.
"To zajmie trochę czasu. Bądź cierpliwy."
Podała mi torbę — ich ubrania, kilka zabawek, szkolne prace Emmy.
Potem wsiadła z powrotem do vana i odjechała.
Stałem na ganku z dwójką przerażonych dzieci.
"Chodźmy do środka," powiedziałem. "Zimno."
"Chcę mamę," powiedział Liam.
Jego głos był cichy. Złamane.
"Wiem, kochanie, ale teraz jej tu nie ma, więc zostajesz ze mną. On radzi sobie z pewnymi sprawami, ale ty jesteś bezpieczna. Obiecuję."
Emma w końcu przemówiła.
"Naprawdę jesteś naszą babcią? Nie pamiętam cię."
"W porządku. Poznamy się lepiej."
She looked at Liam.
“Come on, Lee. It’s cold.”
She took his hand and led him inside.
They stood in the living room and looked around.
Lost.
“Are you hungry?” I asked.
I made grilled cheese sandwiches, found apple slices in the fridge, poured milk.
They ate in silence.
After dinner, I showed them their rooms.
Emma walked into hers and looked at the bed, the toys, the books.
“Is this… mine?”
“Yes. Just for you.”
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
