"Co zamierzasz zrobić?"
Wstałem, ręka spoczywała na brzuchu, na dziecku, które było całkowicie niewinne w tym wszystkim — dziecku, które już kochałem, niezależnie od DNA, dowodów dawcy czy jakiejkolwiek brzydoty krążącej wokół jego istnienia.
"Mój mąż myśli, że gra w szachy," powiedziałam. "Myśli, że jest trzy ruchy do przodu. Myśli, że już wygrał. Zaraz się przekona, że już przewróciłem planszę."
Wróciłem do domu z ostrożnie neutralną twarzą. Grant zainstalował kamery bezpieczeństwa wokół naszego domu dwa lata temu. Wtedy mówił, że to dla ochrony. Teraz zastanawiałem się, czy to nie była inwigilacja.
Czekał, gdy wróciłem do domu, stojąc w kuchni z tym uśmiechem, który nie sięgał oczu.
"Jak poszła wizyta? Czy dziecko jest w porządku?"
Odwzajemniłam uśmiech, podeszłam do niego, przytuliłam go i pokazałam mu zdjęcie z USG.
"Idealnie," powiedziałem. "Wszystko jest absolutnie idealne."
Tej nocy spał spokojnie obok mnie. Leżałem do trzeciej nad ranem, planując jego zniszczenie.
Następnego ranka pojechałem dwie godziny do innego miasta i znalazłem prywatną detektywkę o imieniu Rosalind Weaver — byłą detektyw policji, piętnaście lat w służbie.
Powiedziałem jej wszystko. Słuchała bez przerywania, a gdy skończyłem, uśmiechnęła się jak rekin.
"Twój mąż popełnił wiele błędów," powiedziała. "Aroganccy mężczyźni zawsze tak robią. Daj mi dwa tygodnie."
Wyniki miała w ciągu dziesięciu dni.
Długi hazardowe Granta wyniosły sto osiemdziesiąt tysięcy dolarów. Potwierdzono defraudację: z kont klientów brakuje około pięćdziesięciu trzech tysięcy dolarów. Jego szefowie jeszcze nie mieli pojęcia.
A potem był romans. Osiem miesięcy—jego asystentka—pokoje hotelowe, romantyczne kolacje, weekendowe wypady. Rosalind miała zdjęcia, wiadomości tekstowe, paragony z kart kredytowych.
Jego asystentka. Oczywiście, że to był jego asystent. Jakże to zupełnie nieoryginalne.
Rosalind znalazła też coś jeszcze. To nie była pierwsza próba Granta, by zdobyć bogatą kobietę. Pięć lat temu spotykał się z Caroline Ashford w Bostonie—rodzinne pieniądze, fundusz powierniczy. Odkryła nieprawidłowości finansowe i zakończyła relację, ale wstydziła się wnieść oskarżenie.
Caroline była więcej niż chętna, by teraz złożyć oświadczenie.
Spotkałem się potajemnie z Molly Brennan. Wyglądała okropnie—chuda, blada, ciemne kręgi pod oczami.
Zaczęła płakać w chwili, gdy mnie zobaczyła.
"Bardzo przepraszam. Wiedziałem, że to złe. Po prostu—pieniądze—"
Powstrzymałem ją. "Czy jesteś gotów zeznawać oficjalnie na nagranie?"
Skinęła głową bez wahania. "Powiem im wszystko."
Embriolog, gdy dowiedział się, że Molly współpracuje, nagle ogarnął sumienie. Sam złożył oświadczenie, przerażony utratą licencji lekarskiej.
Najtrudniejszą decyzją podjąłem do mojej mamy.
Dwa lata niemal ciszy. Dwa lata wyboru Granta zamiast niej.
Telefon zadzwonił dwa razy, zanim odebrała.
"Daphne." Jej głos był ostrożny. Pełen nadziei.
"Mamo." Mój głos się załamał. "Miałeś rację we wszystkim. I bardzo przepraszam."
Zapadła cisza. Przygotowałem się na "a nie mówiłam", na które zasłużyła.
Zamiast tego powiedziała: "Czego potrzebujesz, kochanie?"
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
