Brakujące narzędzia, zniszczone ogrodzenia, ślady butów przy stodole. Pewnego ranka znalazł martwego kojota wiszącego na bramie. Jasny przekaz. Canelo stawał się coraz bardziej opiekuńczy, zawsze ustawiając się między Arturo a każdym zagrożeniem. W nocy przy domu stał cichy strażnik. Myślę, że ktoś cię skrzywdził dawno temu, powiedział jej pewnej nocy Arturo. Dlatego byłeś taki podejrzliwy. I myślę, że mnie chronisz, bo rozumiesz, jak to jest potrzebować ochrony. Canelo odwrócił głowę, by na niego spojrzeć, a Arturo wiedział, że rozumie każde słowo.
Kryzys miał miejsce w bezksiężycową noc we wrześniu. Ostrzeżenie Canelo obudziło Arturo z rżenia. Na zewnątrz na niebie rozbłysła pomarańczowa poświata. Pożar. Sylwetki konnych otoczyły płomienie, celowo je rozpraszając. Arturo strzelał w powietrze, a napastnicy uciekli, ale ogień nadal narastał. Przez dwie piekielne godziny Arturo walczył z ogniem wiadrami wody, mokrymi workami. i czystą desperację. A Canelo był tam, deptał po małych płomieniach, trzymając się blisko, gdy zmęczenie groziło przekonaniem go.
Gdy ogień został w końcu ugaszony, Artur opadł na ziemię. Canelo pochylił głowę, by delikatnie go dotknąć. Arturo objął ją za szyję. Przeżyliśmy, ale nie możemy dalej walczyć sami. Następnego ranka Arturo od razu udał się do biura szeryfa i zgłosił Hacketa. Szeryf słuchał obojętnie. Masz dowód, że to był Hcket? Widziałem trzech jeźdźców, tych samych, którzy przyszli mi grozić. Widzenie jeźdźców nie jest dowodem. Moja rada: sprzedaj i idź. Arturo odszedł, czując się bardziej samotny niż kiedykolwiek.
Nikt mu nie pomógł. W sklepie ogólnospożywczym pan Bricks zadzwonił do niego dyskretnie. Słyszałem o pożarze. Przepraszam. Dał mu pudełko amunicji. To jest za darmo. I chcę, żebyś wiedział, że są tu ludzie, którzy podziwiają to, co robisz. Nie możemy pomóc otwarcie, ale obserwujemy. Było to niewiele, ale coś. Trzy noce później nastąpił ostateczny atak. Co najmniej sześciu jeźdźców nadlatujących ze wszystkich stron, pochodnie lecące w stronę stodoły, domu, pastwisk, strzały przecinające noc. Arthur odpowiedział ogniem, ale było ich zbyt wielu.
Entonces Canelo entró en batalla. El enorme semental salió del granero con un grito de guerra que el heló la sangre. envistió directamente contra un grupo de jinetes, su tamaño y furia, dispersando sus caballos en pánico. Un jinete fue derribado. Otro salió huyendo despavorido. Arturo aprovechó la distracción para apagar más antorchas. Él y Canelo trabajaban en perfecta sincronía, pero estaban superados en número. Entonces escuchó el sonido más hermoso del mundo, más cascos aproximándose desde el pueblo. El señor Bricks apareció primero, escopeta en mano.
Detrás de él cuatro hombres más del pueblo, todos armados por Arturo Cruz, gritó Bricks, y los refuerzos se unieron a la pelea. Los hombres de Jacket, superados ahora huyeron en desbandada. Arturo salió tambaleándose al porche, bajando su rifle. Canelo cojeaba hacia él y Arturo vio con horror que una bala le había rozado el hombro derecho. No era profundo, pero sangraba. Estás herido”, dijo su voz quebrándose mientras revisaba a Canelo. El caballo presionó su cabeza contra el pecho de Arturo, respirando con dificultad, pero firme.
Brix podszedł pieszo. "To niezwykły koń, panie Cruz." Walczył, jakby dokładnie rozumiał, o co chodzi. Arturo spojrzał w górę, łzy spływały mu po twarzy. Dziękuję wszystkim. Że myślałem, że nikt nie przyjdzie. Dałeś nam coś. W co wierzyć? Bricks powiedział po prostu. Człowiek walczący samotnie przeciwko tym, którzy wierzą, że władza daje im prawa. Niektórzy z nas pamiętają, jak to jest stawać w obronie tego, co słuszne, nawet gdy jest ciężko. Po tamtej nocy wszystko się zmieniło.
Historia szybko się rozeszła. Miedziany koń, który walczył u boku swojego właściciela wbrew niemożliwym przeciwnościom. Ludzie, którzy wcześniej ignorowali Arturo, teraz witali go z szacunkiem. Jacket i jego ludzie opuścili terytorium. Z wsparciem sąsiadów i własną niestrudzoną pracą. Arturo przekształcił ranczo w ciągu następnego roku. Ogrodzenia naprawione, budynki utrzymane, niewielkie, ale zdrowe zwierzęta gospodarskie, kury, krowa mleczna, ogród warzywny, który faktycznie produkował żywność. Ale mimo wszystko Canelo wciąż był sercem tego wszystkiego.
Prawie dwa lata po zakupie rancza, Arturo siedział na werandzie z kawą. obserwując, jak Canelo pase się na bujnych zielonych pastwiskach. Ranczo stało się dochodowe. Zapłacił zaległe podatki i nawet miał oszczędności. Zatrudnił pomoc. Uczyłem młodego mężczyznę z wioski, który chciał się uczyć. Ale bardziej niż sukces finansowy, Arturo znalazł coś, czego nawet nie wiedział, że szuka. Przynależność. Chodź tutaj, chłopcze. zawołał Arturo. Canelo podbiegł do niego, a Arturo go objął.
Wiesz, co było najlepsze w kupnie tego miejsca? To nie była ziemia. Kocham każdy akr. Nie chodziło o pokazanie sceptykom, że się mylą. To byłeś ty. Pokazałaś mi, że rodzina to nie zawsze ludzie, z którymi się rodzisz. Czasem to właśnie one wybierasz, by mieć przy sobie, gdy wszystko pójdzie nie tak. Canelo oparł podbródek na ramieniu Arturo, jego język był pozbawiony zrozumienia i czułości. Zbudujemy tu coś, ty i ja, coś, co przetrwa i bez względu na wszystko, stawimy temu czoła razem.
Arturo kupił ranczo na jeden dzień i znalazł znacznie więcej niż tylko własność. Znalazł cel, wspólnotę i partnera, którego lojalność i odwaga uratowały mu życie nie raz. Czasem najcenniejsze rzeczy pojawiają się w najbardziej nieoczekiwanych opakowaniach. Czasem klątwa jest naprawdę błogosławieństwem w przebraniu, a czasem człowiek i koń mogą udowodnić, że determinacja, pewność siebie i towarzystwo są potężniejsze niż jakakolwiek przeszkoda.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
