Kochanka mojego męża zaszła w ciążę, a jego rodzina zażądała, żebym się z nim rozwiodła, żeby zrobić miejsce dla niej. Tylko się uśmiechnąłem — a jedno moje zdanie sprawiło, że wszyscy czworo zbledli ze strachu

I taka była prawda. Margaret nie potrzebowała już nazwiska Carter ani bezpieczeństwa swojego majątku. Odbudowała się, cegła po cegle, na podstawie każdej zdrady, którą próbowali zakopać.Gdy nadeszła jesień, Margaret stała na balkonie swojego nowego domu z widokiem na panoramę miasta. Powietrze było rześkie, horyzont złocisty. Wzięła głęboki oddech, rozkoszując się wolnością, która nie tylko płynęła z opuszczenia rozpadanego małżeństwa, ale z odzyskania swojej mocy.Jej usta wygięły się w ten sam uśmiech, który miała tamtej nocy przy stole — uśmiech, który sprawił, że cztery twarze zbledły.Uśmiech kobiety, która przeżyła i której już nigdy nie uciszy.