Vivian interweniowała obronnie. "Nie rozumiesz, jak drogie jest życie. Mark musiał zachować swój profesjonalny wizerunek. Jeśli ludzie myśleliby, że mają trudności..."
"Pauza?" ryknął dziadek. "Ukradłeś ponad osiem milionów dolarów. Osiem milionów!"
Mark w końcu eksplodował. "Dobrze! Przyjęłam to! Zasłużyłem na to! Claire nigdy nie zrozumie, czym jest prawdziwy sukces; zawsze było..."
"Dość," powiedział Dziadek ostro, nagle przerażająco spokojnym głosem. Dziś spakujesz swoje rzeczy. Claire i dziecko wyjeżdżają ze mną. A ty," wskazał na Marka, "zapłacisz mi każdy dolar." Moi prawnicy są już przygotowani.
Twarz Vivian zbladła. "Edwardzie, proszę..."
"Nie," powiedział beznamiętnie. Prawie zrujnowałaś mu życie.
Łzy spływały po moich policzkach, nie tylko ze smutku, ale też ze złości, zdrady i ogromnego poczucia wolności. Mark spojrzał na mnie;Panika zastąpiła jego wcześniejszą arogancję.
"Claire... "Proszę," wyszeptał. Nie zabierzesz mi naszej córki, prawda?
To pytanie mnie zszokowało. Nawet nie pozwoliłem sobie myśleć tak daleko w przyszłość.
Ale w tamtej chwili, trzymając dziecko, otoczona złamaną pewnością siebie, wiedziałam, że moja odpowiedź zmieni wszystko.
Oddychałem powoli i drżąco, zanim przemówiłem. Mark wyciągnął rękę, ale instynktownie odsunęłam się, mocniej przytulając córkę.
"To ty wszystko mi zabrałaś," powiedziałam cicho. Moje bezpieczeństwo. Moja pewność siebie. Moja zdolność do przygotowania się na jego przybycie. Sprawiłeś, że uwierzyłem, że ledwo przeżywamy. Sprawiłeś, że poczułem się zawstydzony, że potrzebuję pomocy.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
