Minęły prawie dwa miesiące od ślubu, ale Anna wciąż nie mogła przyzwyczaić się do rezydencji i do Iwana Siergiejewicza. Jego nawyki, surowe rutyny i nagłe ciche spojrzenia wywoływały ciągłe uczucie niepokoju. Każdy dźwięk—krok na marmurowej podłodze, skrzypienie drzwi—sprawiał, że serce biło mu szybciej.
Pewnego wieczoru Iwan zaprosił ją do swojego gabinetu. Na pierwszy rzut oka pokój wyglądał na spokojny: ogromne biurko, półki z książkami, fotele przy kominku. Ale cienie rzucane przez lampę na ściany i miękkie światło świec sprawiały, że atmosfera była napięta, niemal groźna.
"Anna," zaczął cicho, siadając naprzeciwko niego, "muszę ci coś powiedzieć. To ważne.
Anna zesztywniała. Czuła, że rozmowa będzie się toczyć dalej o czymś poważnym, być może niebezpiecznym.
"Moje życie przed poznaniem ciebie było... Niełatwe," kontynuował. "Popełniłem błędy, o których niewielu ludzi wie. A niektóre z nich mogą wydawać się dziwne lub przerażające.
Anna nie mogła oderwać wzroku od jego twarzy. W jego oczach było coś niezwykłego, mieszanka szczerości i zimnej kalkulacji.
— Co dokładnie masz na myśli? Zapytała ostrożnie.
"Chcę, żebyś mnie zrozumiała," powiedział, pochylając się lekko do przodu. "W tym domu musisz być przygotowany na niespodziewane. Czasem mogę wydawać się surowy lub wymagający. Ale to wszystko nie jest po to, by cię tłumić. To jest test.
Anna poczuła, jak w jej piersi rośnie strach, ale wraz z nim dziwna ciekawość. Rozumiała, że teraz małżeństwo nie jest tylko formalnością, ale prawdziwą grą o przetrwanie, w której jej wewnętrzny świat jest wystawiony na próbę.
"Dlaczego ten test?" Zapytała cicho, niemal szeptem. "Dlaczego miałabym się bać mojego męża?"
Iwan Siergiejewicz westchnął.
— Nie bać się, lecz rozumieć. Zrozum, co dzieje się wokół ciebie. Zrozum swoje możliwości i ograniczenia. Jesteś osobą silnej woli, Anno. Ale władza objawia się tylko wtedy, gdy pojawiają się próby.
Anna zatrzymała się, rozważając jego słowa. Jej umysł pracował na pełnych granicach, próbując przewidzieć, co wydarzy się dalej. Ale rozumiała jedno: teraz jej życie nie zależało już tylko od rodziców, społeczeństwa, okoliczności. Musi nauczyć się panować nad sobą, swoimi lękami i pragnieniami.
Później tej nocy, gdy rezydencja zamilkła, Anna siedziała przy oknie, patrząc na ciemny ogród, myśląc o tym, kim się stanie. Zdała sobie sprawę, że czekają ją rozmowy i działania, które wystawią na próbę jej odwagę, zdolność do obrony siebie i pragnień.
I po raz pierwszy od dawna poczuła dziwne poczucie siły: nie była tylko ofiarą okoliczności. Była gotowa walczyć o swoje miejsce w tym domu i o prawo do bycia sobą.
W tym momencie Anna uświadomiła sobie najważniejszą rzecz: prawdziwa gra dopiero się zaczyna. A aby ją wygrać, będzie musiała być silniejsza niż strach, mądrzejsza niż podejrzliwość i bardziej uważna na każdy ruch osoby, z którą połączyła swoje życie.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
