Dom, który był dla niej siłą i symbolem szczęścia, nagle stał się miejscem pełnym pytań i bólu, a tylko jedno pytanie nie dawało jej spokoju. Co teraz zrobić z tą prawdą? Ana przez kilka dni nie zaznała spokoju. Ukrył listy i zdjęcia w tej samej szufladzie, jakby bał się, że ktoś inny może poznać prawdę. Ale jego własne serce nie znało spokoju, nie mógł dobrze jeść ani spać. Za każdym razem, gdy zamykała oczy, przed nią pojawiała się kobieta z kartami i dziecko z tym garnkiem na brodzie.
Al principio, Ana pensó, “Quemar todo, borrarlo como si nunca hubiera existido. ¿Para qué necesito saberlo? Él ya se fue y no puedo cambiar nada.” Pero por dentro todo se resistía. La habían educado en la honestidad y había vivido la vida creyendo en la sinceridad y la confianza. Ahora Víctor resultaba ser un enigma para ella y la única manera de dejar de sufrir era encontrar respuestas. Comenzó a buscar a la mujer de las cartas, Elena. Internet y las guías telefónicas se convirtieron en sus primeros aliados.
Varias llamadas, largas horas de búsqueda y finalmente Ana encontró el contacto. Elena resultó ser ya una mujer mayor que vivía en otra ciudad. El corazón de Ana se contrajo. ¿Podré decirle algo? Hola, soy la esposa del hombre con quien se escribía hace 45 años. Armándose de valor, Ana fue a verla. El camino parecía interminable, los pensamientos se agolpaban y cada kilómetro se hacía pesado. En la cabeza luchaban dos sentimientos, el miedo de escuchar la verdad y la necesidad de conocerla.
Gdy drzwi się otworzyły, Ana zobaczyła kobietę w jej wieku, twarz z zmarszczkami, ale żywe, przenikliwe spojrzenie. Elena od razu zrozumiała, kto stoi przed nią, a cisza, która zawisła między nimi, była bardziej wymowna niż jakiekolwiek słowa. "Jesteś żoną Victora?" zapytała Elena cicho. Tak, Anna westchnęła. Znalazłem jego listy. Siedzieli w kuchni. Dwie kobiety, które życie dziwnie połączyło, spojrzały sobie w oczy.
Elena nie usprawiedliwiała się. Powiedziała, że Víctor był naprawdę ojcem jej dziecka, ale potem się rozstali. Wybrał Anę i została sama. Victor początkowo jej pomagał, ale potem zniknął z ich życia. "Bałam się, że cię stracę," powiedziała Elena, ale nigdy o tym nie zapomniała. "Wiem, że mówił z daleka. Czasem dzwonił, pytał o syna. Syn nazywał się Alexi. Dorósł, był wykształcony. Zrobił karierę i nigdy nie szukał ojca. Elena wyznała: "Powiedziałam mu prawdę, ale uznał, że jestem dla niego wystarczająca.
Nie potrzebowałem osoby, która wybrała inne życie." Ana słuchała i poczuła, jak serce pęka jej na kawałki. Jej Victor, ten, z którym żyła niemal całe życie, nosił w duszy sekret, którego nie mogła jej zwierzyć. Zbudował z nią dom, wychowywał dzieci, ale jednocześnie zachował kawałek przeszłości, do którego ona nigdy nie miała dostępu. Dlaczego nic mi nie powiedział? Anak zapytał niemal szeptem. Ponieważ cię kochał, odpowiedziała spokojnie Elena i bała się, że prawda zniszczy wszystko.
Te słowa odbijały się echem w głowie Any przez całą drogę do domu. Płakał, ale w tych łzach nie było złości, była tylko gorycz, bo prawda została ujawniona zbyt późno, gdy Victor nie był już przy nim. Gdy wróciła do domu, Ana ponownie wyjęła zdjęcia i listy. Chłopca z w brodzie teraz patrzył inaczej, nie jak dziwne dziecko, lecz jak część mężczyzny, którego kochał przez całe życie.
Rozumiała, że ich małżeństwo nie było kłamstwem, było prawdziwe, tylko z sekretem, którego Victor nie odważył się ujawnić. Tak, mylił się, bał się, ale wciąż był tym człowiekiem, który się nią opiekował. Trzymał ją za rękę w trudne dni. Kochał na swój sposób. Jak wiedział, ostrożnie złożył listy i zdjęcia do pudełka i schował je do szafy. Nie zamierzała ukrywać prawdy przed dziećmi, ale też nie chciała uczynić z niej broni przeciwko pamięci męża.
Od tamtej pory, gdy wychodził do ogrodu i oglądał zachód słońca, wydawało mu się, że Victor jest blisko. Teraz między nimi istniała tajemnica, ale wraz z nią zrozumienie. Czasem miłość nie jest doskonała, ale to właśnie ona sprawia, że ludzie trzymają sekretów, bojąc się stracić tych, którzy są im najbliżsi. Yana, mimo bólu, Enen, postanowiła zachować pamięć o mężu wraz z jego słabościami, błędami i sekretami, bo 45 lat życia nie może zostać wymazane nawet przez najbolesniejszą prawdę.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
